Հայերեն   English
 
   10.04.2019

Statement by the Artsakh Ombudsman on the 27th anniversary of the Maragha Massacre

    The subsequent manifestation of Armenophobia and genocidal policy towards the Armenians took place on the April 10th, 1992, when the Azerbaijani armed forces carried out massacres in Maragha village of Martakert region.In the morning of the April 10th, shelling of the village started, and then the Azerbaijani troops entered Maragha. The majority of the population managed to leave the village, and those who did not succeed became victims of the atrocities of the Azerbaijani armed forces. When the Armenian forces liberated the village on the next day, they discovered many mutilated bodies of Armenian civilians.   According to various data, more than 57 civilians were killed in Maragha and over 60 were captured, of which 9 were children and 29 were women.Baroness Caroline Cox, former vice speaker of the UK House of Lords, describes what happened in Maragha. "What we have seen is not descriptive. The village was completely destroyed. People were burying dead bodies which had been tortured, burned, cut or shaved.      Some were buried on the previous day. We took them out to shoot, though we understood how grave it was for Armenians.What was filmed in Maragha on those days testifies to the terrible massacre that took place there - beheaded and slaughtered corpses, bodies of children, body parts and bloody soil where they had been mowed. We saw bloody pliers by which they had committed the crimes. After killing the villagers Azerbaijanis plundered and burnt the village."Like in Sumgait, Baku, Kirovabad, Maragha and other settlements, as well as during the entire Azerbajani-Karabakh war, Azerbaijan continued the policy of ethnic cleansing of Armenians, according to our analysis, which is in full compliance with the legal formulation of the genocide perpetrated under the UN 1948 Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide. Moreover, our research shows that apart from the depatriation of hundreds of thousands of Azerbaijani Armenians, their rights to property and free movement, among others, have also been violated on a continuous basis. Many of these Armenians still bear the physical, psychological and material consequences of that policy.

Those committed crimes have not received relevant legal assessment and have remained unpunished, which led to the implementation of the official anti-Armenian hatred policy pursued by the Republic of Azerbaijan. The victims of that policy are not only Azerbaijani Armenians and the population of the Republic of Artsakh (Nagorno Karabakh), but also all Armenians worldwide, as well as foreigners visiting Artsakh. As a reminder, the Artsakh Republic Human Rights Ombudsman published a special report in 2018 on the Azerbaijani anti-Armenian hatred policy, presenting concrete examples of its manifestation and relevant international law analysis.

An active stage of manifestation of Armenophobia in the Azerbaijani society was also recorded in April 2016 - during the large-scale attack of Azerbaijan on Artsakh. The Human Rights Ombudsman, within the framework of his fact-finding mission, presented a report in 2016 on killings, beheadings, tortures and other cases of war crimes and human rights violations against civilians and military servicemen of Artsakh. It is noteworthy that the Azerbaijani servicemen, who have committed such crimes, were later rewarded and encouraged by the Azerbaijani authorities.

The Ombudsman urges the international community to give a proper legal assessment to the 1992 April massacres in Maragha, in accordance with the fundamental principles and norms of international law, as well as to take action to end the ongoing anti-Armenian hatred policy. This path of racial hatred not only contradicts the well-known principles of international law, but also takes the two peoples away from conflict resolution and lasting peace.


Արցախի Հանրապետության Մարդու իրավունքների պաշտպանի հայտարարությունը Մարաղայի ջարդերի 27
-րդ տարելիցի վերաբերյալ

Ադրբեջանի կողմից արցախահայության նկատմամբ տարվող հայատյաց և ցեղասպանական քաղաքականության հերթական դրսևորումը եղավ 1992 թ. ապրիլի 10-ին Մարտակերտի շրջանի Մարաղա գյուղում ադրբեջանական զինված ուժերի կողմից իրականացված կոտորածները:

Ապրիլի 10-ի առավոտյան սկսվեց գյուղի հրետակոծությունը, այնուհետև ադրբեջանական զորքերը մտան Մարաղա: Բնակչության հիմնական մասը հասցրեց լքել գյուղը, իսկ ովքեր չհասցրեցին, ադրբեջանական զինված ուժերի վայրագությունների զոհ դարձան։ Երբ հաջորդ օրը հայկական ուժերը գյուղն ազատագրեցին, հայտնաբերեցին ազգությամբ հայ քաղաքացիական անձանց բազմաթիվ խեղված դիակներ:

Ըստ տարբեր տվյալների, Մարաղայում սպանվել է ավելի քան 57 քաղաքացիական անձ, և ավելի քան 60-ը գերի են վերցվել, որոնցից 9 երեխա և 29 կին: 

Մեծ Բրիտանիայի Լորդերի պալատի նախկին փոխխոսնակ բարոնուհի Քերոլայն Քոքսն այսպես է նկարագրում Մարաղայում տեղի ունեցածը. «Այն ինչ որ մենք տեսանք՝ նկարագրության ենթակա չէ։ Գյուղը ամբողջովին ավերված էր։ Մարդիկ թաղում էին զոհվածներին, ավելի ճիշտ այն ինչ հնարավոր էր թաղել՝ տանջամահ արված, կենդանի այրված, կտրտված կամ սղոցված դիակի մասեր։ Մի մասին թաղել էին նախորդ օրը. նկարահանելու համար նրանց հանեցինք, թեև հասկանում էինք, թե ինչքան ծանր է հայերի համար։ Այդ օրերին Մարաղայում նկարահանվածը փաստում է այդտեղ իրագործված սոսկալի կոտորածի մասին՝ գլխատված և կտրտված դիակներ, երեխաների դիակներ, մարմնի մասեր և արյունոտ հող, որտեղ սղոցել էին նրանց։ Մենք տեսանք արյունոտված մանգաղներ, որոնցով կատարել էին այդ եղեռնագործությունը: Բնակիչներին սպանելուց հետո ադրբեջանցիները թալանել և այրել էին գյուղը»:

Ինչպես Սումգայիթում, Բաքվում, Կիրովաբադում, Մարաղայում, այնպես էլ ադրբեջանա-ղարաբաղյան պատերազմի ողջ ընթացքում Ադրբեջանի կողմից շարունակվել է հայերի էթնիկ զտման քաղաքականությունը, որը, ըստ մեր վերլուծության, լիովին համապատասխանում է ՄԱԿ-ի 1948թ. «Ցեղասպանության հանցագործությունը կանխելու և պատժելու մասին» կոնվենցիայով սահմանված ցեղասպանության հանցագործության իրավական ձևակերպմանը: Ավելին, բացի հարյուրհազարավոր ադրբեջանահայության հայրենազրկումից, մեր հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ նրանց սեփականության, ազատ տեղաշարժի և մի շարք այլ իրավունքներ շարունակաբար մնում են խախտված, և շատերն առ այսօր կրում են այդ քաղաքականության ֆիզիկական, հոգեբանական ու նյութական հետևանքները:

Կատարված հանցագործությունները մինչ օրս պատշաճ իրավական գնահատական չեն ստացել և փաստացի մնացել են անպատիժ, ինչի հետևանքներից է նաև ներկայումս Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից հայատյացության պետական քաղաքականության իրականացումը: Դրա զոհերն են շարունակում դառնալ ոչ միայն ադրբեջանահայությունն ու Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) Հանրապետության բնակչությունը, այլև հայ ազգի բոլոր ներկայացուցիչները և Արցախ այցելող օտարերկրացիները: Հիշեցնենք, որ Ադրբեջանի հայատյացության քաղաքականության վերաբերյալ Արցախի Հանրապետության Մարդու իրավունքների պաշտպանը 2018թ. հրապարակել է հատուկ զեկույց՝ ներկայացնելով դրա դրսևորման կոնկրետ օրինակներ և վերաբերելի միջազգային իրավունքի վերլուծություն:

Ադրբեջանական հասարակության մեջ սերմանված հայատյացության դրսևորման ակտիվ փուլ արձանագրվեց նաև 2016թ. ապրիլին Արցախի վրա Ադրբեջանի լայնածավալ հարձակման ժամանակ, և Մարդու իրավունքների պաշտպանն իր փաստահավաք առաքելության շրջանակներում 2016թ. հատուկ զեկույցով ներկայացրել է քաղաքացիական ու զինվորական անձանց սպանության, գլխատման, խոշտանգման և իրավունքների խախտման ու պատերազմական հանցագործությունների մի շարք այլ դեպքեր: Հատկանշական է, որ այդպիսի հանցագործություններ կատարած ադրբեջանցի զինվորականներն այնուհետև պարգևատրվել ու խրախուսվել են Ադրբեջանի իշխանությունների կողմից:

Պաշտպանը կոչ է անում միջազգային հանրությանը պատշաճ իրավական գնահատական տալ 1992թ. Ապրիլին Մարաղայում մարդկության դեմ կատարված հանցագործությանը և ռազմական հանցագործություններին՝ համաձայն միջազգային իրավունքի հիմնարար սկզբունքների և նորմերի, ինչպես նաև գործուն միջոցներ ձեռնարկել ներկայումս Ադրբեջանում շարունակվող հայատյացության քաղաքականության դադարեցման ուղղությամբ: Ռասիստական ատելության այդ ճանապարհը ոչ միայն հակասում է միջազգային իրավունքի հանրահայտ սկզբունքներին, այլև ավելի ու ավելի է հեռացնում երկու ժողովուրդներին հակամարտության կարգավորումից և տևական խաղաղությունից:

 


Заявление Защитника прав человека Республики Арцах в связи с 27-й годовщиной резни в Мараге

Резня, совершенная азербайджанскими вооруженными силами в селе Марага Мартакертского района 10 апреля 1992 года, стала еще одним проявлением антиармянской и геноцидной политики в отношении арцахских армян.

Утром 10 апреля началась бомбардировка села, после чего азербайджанские войска вошли в Марагу. Основной части населения удалось покинуть село, а те, кто не успел, стали жертвами зверств азербайджанских вооруженных сил. Освободив на следующий день деревню, армянские силы обнаружили множество изувеченных тел армянских гражданских лиц.

По разным данным, в Мараге были убиты более 57 мирных жителей и свыше 60 взяты в плен, из них 9 детей и 29 женщин.

Бывший вице-спикер Палаты лордов Великобритании Баронесса Кэролайн Кокс описывает  произошедшее в  Мараге следующим образом:

 «То, что мы увидели там, не поддается описанию. Деревня была полностью разрушена. Люди хоронили погибших – вернее, то, что можно было хоронить: останки разрубленных и распиленных на куски тел, сожженных заживо и замученных. Некоторые были похоронены накануне, и мы произвели эксгумацию для того, чтобы заснять их на фотопленку, хотя понимали, как это тяжело для армян. На кадрах, сделанных в те дни в Мараге, запечатлены свидетельства происшедшей здесь ужасной резни: обезглавленные и расчлененные тела, останки детей, окровавленная земля и куски тел в тех местах, где распиливали живых людей. Мы видели острые серпы с запекшейся кровью, которыми было совершено злодеяние. После убийства  жителей села азербайджанцы разграбили и сожгли деревню».

Как в Сумгаите, Баку, Кировабаде, Мараге, так и на протяжении всей азербайджано-карабахской войны, со стороны Азербайджана продолжалась политика этнической чистки армян, которая, согласно нашему анализу, полностью соответствует юридической формулировке, установленной Конвенцией ООН 1948 года о предупреждении преступления геноцида и наказании за него.

Более того, наши исследования показывают, что, помимо лишения родины сотен тысяч армян Азербайджана, их права на собственность, свободное передвижение и ряд других прав продолжают оставаться нарушенными, и многие из них до сих пор несут физические, психологические и материальные последствия указанной политики.

Совершенные преступления по сей день не получили соответствующей правовой оценки и фактически остались безнаказанными, одним из последствий чего является осуществляемая сегодня Азербайджанской Республикой государственная политика армяноненавистничества. Жертвами этого продолжают становиться не только армяне из Азербайджана и население Арцаха (Нагорного Карабаха), но и все представители армянской национальности, а также иностранцы, посещающие Арцах. Напомним, что Защитник прав человека Республики Арцах опубликовал в 2018 году специальный доклад об армяноненавистнической политике в Азербайджане, в котором представлены конкретные примеры ее проявления и соответствующий анализ международного права.

Активная стадия проявления армянофобии в азербайджанском обществе была зафиксирована и в апреле 2016 года – во время масштабного нападения Азербайджана на Арцах. В 2016 году омбудсмен по правам человека в рамках своей миссии по установлению фактов представил специальный доклад об убийствах, обезглавливании, истязаниях и других случаях военных преступлений и нарушений прав человека в отношении гражданских лиц и военнослужащих Арцаха. Примечательно, что азербайджанские военнослужащие, совершившие такие преступления, были впоследствии вознаграждены и поощрены властями Азербайджана.

Омбудсмен настоятельно призывает международное сообщество дать в соответствии с основополагающими принципами и нормами международного права надлежащую правовую оценку преступлению, совершенному против человечества в Мараге в 1992 году, и принять эффективные меры для прекращения проводимой политики армяноненавистничества в Азербайджане. Этот путь расовой ненависти не только противоречит хорошо известным принципам международного права, но и все больше отдаляет два народа от урегулирования конфликта и установления долгосрочного мира.













 

 

 

 

 

 

 






Copyright © www.ombudsnkr.am 2011-2018
Website developed by CompService Ltd.